Ραίνει τα πλήθη μ’ εξορκισμούς, τρισάγια κι ένα ψέμα “Ιθάκη” Μα σαν ξυπνάει ξέρει της μοίρας της τα σύμβολα τα αναλύει κι εντός της κλείει τις φοβέρες τους Ώσπου ανοίξουνε τριαντάφυλλα οι μέρες καρποί μεθύσουν μυρωδιά από σαπίλα και πένθιμα χτυπήσουνε οι ώρες σκυτάλη σε καμπάνες απαρχής.
Ένας Αύγουστος ξεσφράγισε τα χείλη. Κάποιος Νοέμβρης με πύρωσε κ’ ηλιοβασίλεμα Ιούλη μ’ έσωσε την ώρα που αγνάντευα τα σχήματά του δίπλα από νησιά, καθώς βυθιζόταν στη θάλασσα που συναντούσε στα μάκρη της ζωής τον ορίζοντα. Από τότε βαφτίζομαι εντός της. Πότε δροσίζομαι, πότε κρυώνω. Χειμώνα-καλοκαίρι.
Είν’ η πορεία άγνωστη, ως είθισται, κι εγώ ίχνος στην άμμο που άνεμος σαν φυσήξει, κύμα σαν έρθει θα χαθώ…Μα ως τότε, πίσω απ’ τα μάτια θα κοιτάζω και θα ονειρεύομαι το από αιώνες υποσχόμενο Πρωινό…!--------------------------------------------------------
MARIA ANDREADELLI---
An August gave the birth, a November put the fire and salvation did not approach till a bright July afternoon. That’s the story of some lips far far away and inside your eyes.