Λειτουργία Φωτός

Ανάμεσά μας λειτουργεί ένα φως
δίχως σύνορα
ενώνει οπτασίες
Δικές μου
Δικές σου
Του χώρου
Είναι η αγάπη μας
το γέννημα της στιγμής
λαθραία
στον κήπο του χρόνου
Είναι οι ανάσες μας
τα υπόγεια κύματα
επερχόμενης καταιγίδας


Ανοίγουμε μια πόρτα
το φως διαχέεται
Την κρατάμε ανοιχτή
στον φόβο μην και κλείνοντάς την
μείνει εκείνο εκτός
κι εμείς σ’ ένα χώρο σκοτεινό
Ολομόναχοι

Κάποτε μοιάζει με την ομορφιά που
διασκορπίζεται στη λήθη
Άλλοτε στο καρδιοχτύπι που
σβήνει την ερημιά

Ανάμεσά μας λειτουργεί κενό
ντυμένο φόβο
βαπτισμένο με τ’ όνομα
Αγάπη
Ανάμεσά μας βρήκε καταφύγιο
η μοναξιά
στην κρυψώνα του έρωτα


Εγώ κι εσύ
λειτουργούμε στ’ όνομα της ελπίδας
την ματαιότητα του αύριο
Εσύ κι εγώ
ίσως κάποτε δούμε ότι
τίποτα δεν λειτουργεί όταν
διστάζουμε να κλείσουμε την πόρτα.


© Μαρία Ανδρεαδέλλη